فقود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فقود. [ ف ُ ] (اِخ ) اسم رمزی است که از برای بابل قرار داده شده و گاهی مقصود از مقاطعه ٔکلدانیه است . در لوله ای که در ایام سخاریب کنده و حکاکی شده لفظ فقود دیده میشود. (قاموس کتاب مقدس ).
فقود. [ ف ُ ] (ع مص ) گم کردن چیزی را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).