فقه اللغه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فِ هُ لْ لُ قِ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- مطالعة علمی یک زبان از طریق مقایسة متون گوناگون آن زبان.<BR>۲- زبان شناسی تاریخی و تطبیقی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فِ هُ لْ لُ قِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- مطالعه علمی یک زبان از طریق مقایسه متون گوناگون آن زبان. ۲- زبان شناسی تاریخی و تطبیقی.