فغان برآوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فغان برآوردن . [ ف َ ب َ وَ دَ ] (مص مرکب ) فریاد کسی را بلند کردن : خاقانی این سخن گفت اورا زبان فروبست تا ناگهی نباید کز تو فغان برآرد. خاقانی . ◄ فریاد زدن . ناله کردن .فریاد برآوردن : مرغان چمن فغان برآرند گر فرقت نوبهار گویم . سعدی .