فغا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فغا. [ ف َ ] (ع اِ) دانه ٔ تلخه و مانند آن که از گندم دور نمایند. ◄ کاه گندم . ◄ آفتی که همچو غبار بر غوره ٔ خرما نشیند و از رسیدن مانع گردد. ◄ غوره ٔ تباه شده . ◄ نفی کرده ٔ از شتران . ◄ ردی هر چیزی . ◄ شیردوشه ٔ چرمین . ◄ کاسه ٔ بزرگ . (از منتهی الارب ). ◄ کجی است در دهان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).