فعل ناقص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فعل ناقص . [ ف ِ ل ِ ق ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) (اصطلاح نحو عربی ) در زبان عرب، افعالی است که همه ٔ صیغه های آن در زمانهای مختلف صرف نمیشود. (یادداشت مؤلف ). فعل ناقص را ناقص از آن گویند که معنی آن بدون خبر فایده ٔ تام نمی بخشد بخلاف سایر افعال، چنانکه اگر گفته شود: «کان زیدٌ»، به معنی کان فایده ٔ تام نبخشد تا وقتی «قایماً» مذکور نگردد. (از غیاث ). فعل ناقص محتاج به اسم و خبر است . در مثال غیاث اللغات کان فعل ناقص است، زید اسم فعل ناقص، قائماً خبر آن است . افعال ناقصه ٔ عربی عبارتند از:کان، صار، اصبح، امسی، بات، اضحی، غدا، راح، ظل، آض، عاد، مازال، ماانفک، مافتی، مابرح، مادام و لیس .