فطیس

فطیس . [ ف ِطْ طی ] (معرب، اِ) پتک بزرگ . لغت رومی یا سریانی است . (از منتهی الارب ). پتک بزرگ . خایسک بزرگ . (زمخشری یادداشت مؤلف ). مطرقه ٔ بزرگ یا پتک بزرگ کلان که بدان آهن را می کوبند به هندی آن را کهن گویند. (غیاث ).

فطیس . [ ف ُ طَ ] (اِخ ). ابن سلیمان بن عبدالملک بن زیاد دبیر، وزیر و نخستین کس از خاندان بنی فطیس بود که در اندلس به وزارت رسید و بسال ٢٠٥ هَ . ق . / ٨٢٠ م . درگذشت . (از الاعلام زرکلی ).