فطن

فطن . [ ف ِ طَ ] (ع اِ) ج ِ فطنة. (اقرب الموارد) : حلم او چون کوه و اندر کوه او کهف امان طبع او چون بحر و اندر بحر او در فطن . منوچهری . ای بسا علم و ذکاوات و فطن گشته رهرو را چو غول راهزن . مولوی .

فطن . [ ف َ ] (ع ص ) دانا و زیرک و تیزخاطر. ج، فُطن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

فطن . [ ف ُ ](ع ص، اِ) ج ِ فَطن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).