فضل ربیع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فضل ربیع. [ ف َ ل ِ رَ ] (اِخ ) فضل بن ربیع وزیر هارون الرشید : هزار فصل ربیعش جنیبه دار جمال هزار فضل ربیعش خریطه دار سخا. خاقانی . چون فصل ربیعی نه که چو فضل ربیعی کز جود طبیعی همه لطفی و نمائی . خاقانی . هزار فصل بدیع است و صد چوفضل ربیع هزار مرغ چو من بوتمام او زیبد. خاقانی . رجوع به فضل ... ابن ربیع شود.