فصال

(فِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) از شیر باز - گرفتن کودک.<BR>۲- (اِمص.) از شیر بازگیری.<br>

(فِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) از شیر باز - گرفتن کودک. ۲- (اِمص.) از شیر بازگیری.

فصال . [ ف ِ ] (ع اِمص ) از همدیگر جدایی کردن دو شریک و مباینت نمودن . ◄ از شیر بازکردگی کودک . اسم است فصل را. (منتهی الارب ). فطام . (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) ج ِ فصیل . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

فصال . [ ف َص ْ صا ] (ع ص ) مداح مردمان به امید صله و لفظ دخیل است به این معنی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) : صف های مرغان کن نگه در صفه های بزم شه چون عندلیبان صبحگه فصال گلزار آمده . خاقانی . ◄ سیف فصال ؛ شمشیر برنده . (از اقرب الموارد).