فصاحت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ حَ) [ ع. فصاحة ]<BR>۱- (مص ل.) فصیح بودن، زبان آور بودن.<BR>۲- (اِمص.) روانی کلام، زبان آوری.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ حَ) [ ع. فصاحة ]<BR>۱- (مص ل.) فصیح بودن، زبان آور بودن.<BR>۲- (اِمص.) روانی کلام، زبان آوری.<br>