فشاننده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فشاننده . [ ف َ / ف ِ ن َن ْ دَ / دِ ] (نف ) فروریزنده . نثارکننده : جهاندار باداد نیکوکنش فشاننده ٔ گنج، بی سرزنش . فردوسی . ◄ فروبارنده . فروریزنده : فزاینده ٔ باد آوردگاه فشاننده ٔ خون ز ابر سیاه . فردوسی .