فشافش

(فَ فِ) (اِ.) آواز پرتاب شدن پیاپی تیر از کمان.<br>

(فَ فِ) (اِ.) آواز پرتاب شدن پیاپی تیر از کمان.

فشافش . [ ف َ ف َ ] (اِ صوت ) به معنی فشافاش است که آواز تیر انداختن از پی هم باشد. (برهان ). و برای ضرورت شعر شین اول مشدد شود : که ز فشافش تیر جانستان ابر آزاری خجل در امتحان . مولوی . - فشافش کنان ؛ در حال تیرباران . پیوسته تیراندازنده : ترنگ کمان رفته در مغز کوه فشافش کنان تیر بر هر گروه . نظامی . رجوع به فشافاش شود.