فسنجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فسنجان . [ ف ِ س ِ ] (اِ) نوعی از خورش که از مغز گردو و ناردان و گوشت ترتیب دهند و فسوجن نیز گویند. (ناظم الاطباء). خورشی که از گوشت ماکیان، اردک، مرغابی یا گوسفند با مغز گردو و روغن و رب تهیه کنند و انواع دارد. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فسوجن شود.
فسنجان . [ ف ِ س ِ ] (اِخ ) شهری از نواحی فارس . (از معجم البلدان ).