فریادکنان

فریادکنان . [ ف َرْ ک ُ ] (نف مرکب، ق مرکب ) در حال فریاد کردن و فریاد کشیدن : رفت از پی آهوان شتابان فریادکنان در آن بیابان . نظامی . فریادکنان بسرای احوص درآمد. (تاریخ قم ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی