فرگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرگاه . [ ف َ ] (اِ مرکب ) لفظی است که به عربی حضرت میگویند. (برهان ). برساخته ٔ دساتیر. (فرهنگ دساتیر ص ٢٥٧). از: فر +گاه ؛ لغةً به معنی پیشگاه . (حاشیه ٔ برهان چ معین ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرگاه . [ ف َ ] (اِ مرکب ) لفظی است که به عربی حضرت میگویند. (برهان ). برساخته ٔ دساتیر. (فرهنگ دساتیر ص ٢٥٧). از: فر +گاه ؛ لغةً به معنی پیشگاه . (حاشیه ٔ برهان چ معین ).