فرکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ کَ دَ) (مص م.) فرسودن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فَ کَ دَ) (مص م.) فرسودن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرکندن . [ ف َ ک َ دَ ] (مص ) پوسیدن . متلاشی شدن . (یادداشت به خط مؤلف ) : از پشت یکی جوشن خرپشته فرونه کز داشتنش غیبه ٔ جوشنت بفرکند. عماره ٔ مروزی .