فرچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فِ چ) (اِ.) = فرشه: وسیلهای ساخته شده از یک دسته الیاف طبیعی یا مصنوعی که بر روی دستهای کوچک و عمودی بسته شده برای مالیدن چیزی بر یک سطح یا غیر آن مثل: قلم مو، فرچة ریش تراشی، فرچه برای واکس زدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فِ چ) (اِ.) = فرشه: وسیلهای ساخته شده از یک دسته الیاف طبیعی یا مصنوعی که بر روی دستهای کوچک و عمودی بسته شده برای مالیدن چیزی بر یک سطح یا غیر آن مثل: قلم مو، فرچه ریش تراشی، فرچه برای واکس زدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرچه . [ ف ِ چ ِ ] (اِ) آلتی از موی اسب و مانند آن که چون جاروبی خرد باشد و گاه ِ تراشیدن ریش با آن صابون به ریش مالند، سهولت تراشیدن را. (یادداشت به خط مؤلف ). مأخوذ از زبان ایتالیایی است . (فرهنگ بزرگ فارسی -انگلیسی حییم ).