فروگذاشت

(~. گُ) (مص مر.)<BR>۱- غفلت، اهمال، کوتاهی.<BR>۲- عفو، گذشت.<br>

(~. گُ) (مص مر.) ۱- غفلت، اهمال، کوتاهی. ۲- عفو، گذشت.

فروگذاشت . [ف ُ گ ُ ] (مص مرکب مرخم ) فروگذاشتن . فروگذار کردن . - فروگذاشت کردن ؛ نپرداختن به کاری و خودداری از انجام آن : فروگذاشت نمی کنم در باب او. (تاریخ بیهقی ). امیرالمؤمنین فروگذاشت نمی کند مصلحت خلافت را. (تاریخ بیهقی ). رجوع به فروگذاشتن شود. ◄ (اصطلاح موسیقی ) فروداشت . مقابل برداشت . رجوع به فروداشت شود.