فرودافشردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرودافشردن . [ ف ُ اَ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) چیزی را محکم گرفتن و بر او مسلط شدن . در زیر افشردن . به زمین زدن : امیر او را فرودافشرد و غلامان را آواز داد. (تاریخ بیهقی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرودافشردن . [ ف ُ اَ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) چیزی را محکم گرفتن و بر او مسلط شدن . در زیر افشردن . به زمین زدن : امیر او را فرودافشرد و غلامان را آواز داد. (تاریخ بیهقی ).