فرهنگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرهنگی . [ ف َ هََ ] (ص نسبی ) فرهنگدان . اهل فرهنگ . آنکه در پی دانش و دانش آموزی بود : سخن پیش فرهنگیان سخته گوی به هر کس نوازنده و تازه روی . فردوسی . ◄ معلم . استاد. آموزگار : به فرهنگیان ده مرا از نخست چو آموختم زند و استا، درست . فردوسی . بداننده فرهنگیانش سپار که آمد کنون گاه آموزگار. فردوسی .