فرمان یافتن

(~. تَ) (مص ل.)<BR>۱- دستور گرفتن.<BR>۲- مجازاً: مردن، درگذشتن.<br>

(~. تَ) (مص ل.) ۱- دستور گرفتن. ۲- مجازاً: مردن، درگذشتن.

فرمان یافتن . [ ف َ ت َ ] (مص مرکب ) مردن . (یادداشت به خطمؤلف ) : تا سلیمان فرمان یافت هیچ خلق به گور وی نرسید مگر دو تن، نام یکی عفان و آن دیگری بلوقیا بود. (تاریخ بلعمی ). پنج سال و نه ماه خلیفه بود و به سامره فرمان یافت . (تاریخ بلعمی ). [ نمرود ]چون هزار و چهارصد سال بزیست فرمان یافت . (تاریخ بلعمی ). ناتوان شد و دیگر شب فرمان یافت . (تاریخ بیهقی ). چون خوارزمشاه فرمان یافت ممکن نشد تا تابوت و جزآن ساختن . (تاریخ بیهقی ). هارون سه روز بزیست و روزشنبه فرمان یافت . (تاریخ بیهقی ). وی را پسری آمد و فرمان یافت . (قصص الانبیاء). پادشاهی جهان سیزده سال و چند ماه بکرد و فرمان یافت . (ابن بلخی ). پس شیرویه آن را بیافت و بخورد و فرمان یافت . (ابن بلخی ). از بیماری خلاص یافت و فرمان یافت . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).