فرفیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرفیر. [ ف ِ ] (معرب، اِ) اسم عربی بنفسج است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). بنفشه است . (فهرست مخزن الادویه ). مأخوذ از کلمه ٔ لاتینی پورپورا که نام رنگی سرخ است و قدما آن را از نوعی صدف میگرفتند و بهترین و پربهاترین آن فرفیر صوری بوده است که از شهر صور می آوردند. (یادداشت به خط مؤلف ). رجوع به فرفور شود. ◄ نوعی رنگ . (آنندراج ) (منتهی الارب ).
فرفیر. [ ف َ ] (اِ) فرفور که تیهو باشد. ◄ گوسفند فربه را نیز گویند. ◄ به معنی بنفشه هم آمده است و آن گلی باشد مشهور و گویندبدین معنی عربی است . (برهان ). رجوع به فرفور شود.