فرفته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرفته . [ف ِ / ف َ رِ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) مخفف فریفته . (غیاث ). - فرفته شدن ؛ گول خوردن . فریب خوردن : ولیکن بدین صورت دلپذیر فرفته مشو سیرت خوب گیر. سعدی . - فرفته گشتن ؛ فریب خوردن . فریفته شدن : فرفته نگردم به گفتار تو بپرهیزم از خام کردار تو. فردوسی .