فرعان

فرعان . [ ف ُ ](ع ص، اِ) ج ِ افرع . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

فرعان . [ ف َ ] (اِخ ) از قراء فارس است . ابن بلخی نویسد: کاس و فرعان از اعمال پرگ و تارم است . (از فارسنامه ص ١٣٠).

فرعان . [ ف َ ] (اِخ ) نام معمار خسروپرویز. (ولف ) : چو بشنید خسرو که فرعان گریخت به گوینده بر خشم فرعان بریخت . فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ج ٩ بیت ٢٧٦٢).