فرهنگ لغت

فرزعة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فرزعة. [ ف ُ زُ ع َ ] (ع اِ) واحد فرزع . (اقرب الموارد). یک پنبه دانه . ◄ پاره ای از گیاه . ج، فرازع . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ (اِخ ) نام یکی از هشت کرکس لقمان است . (منتهی الارب ).

معنی فرزعة | فرهنگ لغت