فرداجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرداجی . [ ف َ ] (ص نسبی ) منسوب به فرداج که نام جد خاندانی است . (از سمعانی ).
فرداجی . [ ف َ ] (اِخ ) محمدبن برکةبن الفرداج الحلبی القنسری الفرداجی، مکنی به ابوبکر. از احمدبن هاشم انطاکی روایت کند و از وی ابوبکربن المقری روایت دارد. (لباب الانساب ).