فرخندگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرخندگی . [ ف َ خ ُ دَ / دِ ] (حامص ) یمن . میمنت . فرخی . مبارکی . خجستگی . (یادداشت به خط مؤلف ). خجستگی و میمونی . (آنندراج ) : بزرگی و شاهی و فرخندگی توانایی و فر و زیبندگی . دقیقی . به فرخندگی شاه فیروزبخت یکی روز برشد به فیروزه تخت . نظامی .