فرخشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرخشی . [ ف َ رَ ] (ص نسبی ) منسوب به فرخشان که از قراء بخاراست . (سمعانی ).
فرخشی . [ ف َ رَ ] (اِخ )محمدبن حامدبن احمد فقیه، مکنی به ابی بکر. از ابورجاء محمدبن حمدویه و گروهی دیگر حدیث شنید و ابوعبداﷲمحمدبن احمد از او روایت کند. (از انساب سمعانی ).
فرخشی . [ ف َرَ ] (اِخ ) نام دهی است در بخارا. (از تاریخ بخارا ص ٧). فرخشا. فرخشان . رجوع به فرخشا و فرخشان شود.