فرخاگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرخاگ . [ ف َ ] (اِ) گوشتابه و قلیه ای است که بر بالای آن تخم مرغ ریزند، چه فر به معنی بالا و خاگ تخم مرغ را گویند. (برهان ). فرخواگ . (حاشیه ٔ برهان چ معین ) : روز عید است دو قربانی فربه فرما درخور قلیه ٔفرخاگ و کبابه ی ْ مرقه ! سوزنی . رجوع به فرخواگ شود.