فرجامگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (اِمر.)<BR>۱- گور، قبر.<BR>۲- روز رستاخیز، قیامت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) (اِمر.) ۱- گور، قبر. ۲- روز رستاخیز، قیامت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرجامگاه . [ ف َ ] (اِ مرکب )گور است که قبر باشد و آن جایی است که آدمی را بعد از رحلت از دنیا در آنجا نهند. (برهان ) : بسی دشمن و دوست کردی تباه کنون بازگشتت به فرجامگاه . فردوسی . ◄ سرای دیگر. آخرت : چنان دان که ریزنده ٔ خون شاه جز آتش نبیند به فرجامگاه . فردوسی .