فراپایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ. یِ) (ص مر.) بلندپایه، گرانقدر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فَ. یِ) (ص مر.) بلندپایه، گرانقدر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراپایه . [ ف َ ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) بلندپایه : چو آفتاب فروزان به تخت ملک بمان چو آسمان فراپایه در زمانه بپای . فرخی . رجوع به فرا شود.