فراوند
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ وَ) (اِمر.) چوب بزرگی که پشت در میانداختند تا در باز نشود.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فَ وَ) (اِمر.) چوب بزرگی که پشت در میانداختند تا در باز نشود.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراوند. [ ف َ وَ ] (اِ مرکب ) چوب گنده ای باشد که در پس درِ کوچه نهند تا در گشوده نگردد. (برهان ). از: فر (پیشاوند) + وند، به معنی بند. (از حاشیه ٔ برهان چ معین ). و رجوع به فدرنگ و فدوند شود.