فراغت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ غَ) [ ع. فراغة ]<BR>۱- (مص ل.) بی - تاب شدن.<BR>۲- (اِمص.) بی تابی، ناشکیبایی.<BR>۳- در فارسی به معنی آسودگی، آسایش.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ غَ) [ ع. فراغة ]<BR>۱- (مص ل.) بی - تاب شدن.<BR>۲- (اِمص.) بی تابی، ناشکیبایی.<BR>۳- در فارسی به معنی آسودگی، آسایش.<br>