فراغ افتادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. اُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.)<BR>۱- آسوده شدن. خلاص شدن.<BR>۲- کاری را به پایان رساندن و آسوده گشتن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. اُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.)<BR>۱- آسوده شدن. خلاص شدن.<BR>۲- کاری را به پایان رساندن و آسوده گشتن.<br>