فراز بردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ. بُ دَ) (مص م.) نزدیک بردن، پیش بردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فَ. بُ دَ) (مص م.) نزدیک بردن، پیش بردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرازبردن . [ ف َ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) نزدیک بردن . پیش بردن : به شیر آنکسی را که بودی نیاز بدان خواسته دست بردی فراز. فردوسی . به ساغر لب خویش بردم فراز مرا هر لبی گشت چون شکّری . منوچهری . رجوع به فراز شود.