فرادی

(فُ دا) [ ع. ] (ص.) ج. فَرَد؛ تک، تنها. ؛ نماز ~ نمازی که تنها خوانده شود. مق نماز جماعت.<br>

(فُ دا) [ ع. ] (ص.) ج. فَرَد؛ تک، تنها. ؛ نماز ~ نمازی که تنها خوانده شود. مق نماز جماعت.

فرادی . [ ف ُ دا ] (ع ص، ق ) یکان یکان . (زمخشری ). یکی پس از دیگری . (اقرب الموارد). یک یک . (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ص ٧٥). - نماز فرادی ؛ مقابل نماز جماعت . ◄ (اِ) ج ِ فرد، مقابل زوج . (اقرب الموارد) (صحاح ). رجوع به فرد شود.