فراخ دهن

(~. دَ هَ)<BR>۱- کسی که دهان گشاد دارد.<BR>۲- کنایه از: آدم پر حرف.<br>

(~. دَ هَ) ۱- کسی که دهان گشاد دارد. ۲- کنایه از: آدم پر حرف.

فراخ دهن . [ ف َ دَ هََ ] (ص مرکب ) کنایت از پرگوی و بی صرفه گوی است . (از آنندراج ). بسیارگو و بدزبان . (انجمن آرا). اوسق . (منتهی الارب ). بسیارگو و پوچ گو و هرزه چانه و بدزبان . (برهان ). رجوع به فراخ دهان شود.