فراخ دامن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراخ دامن . [ ف َ م َ ] (ص مرکب ) فراخ دست . (آنندراج ). آنچه دامنش گسترش دارد : در جیب دل نگنجد عشق فراخ دامن آیینه ٔ سکندر آیینه دان ندارد. ملا قاسم مشهدی (از آنندراج ). رجوع به فراخ دست شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی