فخر خلخالی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فخر خلخالی . [ ف َ رِ خ َ ] (اِخ ) (مولانا...) از فرزندان مشایخ کبار خلخال . به شرف و نسب آراسته و به زیور طبع سلیم پیراسته . و طبع نظم نیکو دارد. این غزل از اوست : خواهم از عشق بتی شیفته و زار شوی تا ز حال من دیوانه خبردار شوی تا کی ای غنچه ٔ بشکفته به رغم من زار همچو گل خنده زنان همنفس خار شوی ؟ مولانا رسم عشق و عاشقی جوانان در روم بنیاد نهاد و در عشق جوانی باقی نام فانی گشت . (مجالس النفائس چ حکمت ص ٣٩١).