فح

فح . [ ف َح ح ] (ع مص ) بردمیدن مار از دهن . (منتهی الارب ). صوت برآوردن مار از دهان . فَحیح . تفحاح . (اقرب الموارد). ◄ دمیدن در خواب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ (اِ) آواز مار که از دهن وی برآید. (منتهی الارب ). فحیح . (اقرب الموارد).

فح . [ ف َ ] (ع حرف ربط) رمز است از فَحینَئِذ. (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به فحینئذ شود.

فح . [ ف َح ح ] (ع اِ) خربزه ٔ هندی . (ربنجنی ).