فحیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فحیل . [ ف َ ] (ع ص ) مرد نیک دانا و نجیب . ◄ مرد سخت گشنی کننده . (منتهی الارب ). ذوالفحولة.(اقرب الموارد). ◄ فحل فحیل ؛ گشن نجیب بااصل و نیکو در گشنی . ◄ کبش فحیل ؛ تکه ٔ شبیه شتر نر در گشنی، نجابت و زیرکی . (منتهی الارب ).