فحفاح

فحفاح . [ ف َ ] (اِخ ) نام جویی است در بهشت . (منتهی الارب ) (معجم البلدان ).

فحفاح . [ ف َ ] (ع ص ) آنکه در آوازش گرفتگی باشد. (منتهی الارب ).