فحص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فحص . [ ف َ ] (اِخ ) اقلیمی از اقالیم سوسه . (معجم البلدان ).
فحص . [ ف َ ] (ع مص ) واپژوهیدن . (تاج المصادر بیهقی ). بازکاویدن از چیزی . (منتهی الارب ): علیک بالفحص عن هذا الحدیث . (اقرب الموارد). فحث . رجوع به فحث شود. ◄ تفتیش کردن . (منتهی الارب ). ◄ پر گردانیدن باران خاک را. ◄ شتافتن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ جنبیدن دندان پیشین کودک . ◄ آشیانه ساختن سنگخوار در خاک . ◄ (اِ) هر جا که جای باش مردم باشد. (منتهی الارب ).
فحص .[ ف َ ] (اِخ ) اقلیمی در اشبیلیه . (معجم البلدان ).