فجوع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فجوع . [ ف َ ] (ع ص ) آنچه دردمند سازد مردم را از سختی، کذا: موت فجوع . (از منتهی الارب ). فاجع. وزن فعول مبالغت است . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فجوع . [ ف َ ] (ع ص ) آنچه دردمند سازد مردم را از سختی، کذا: موت فجوع . (از منتهی الارب ). فاجع. وزن فعول مبالغت است . (اقرب الموارد).