فجر کاذب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فجر کاذب . [ ف َ رِ ذِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بام بالا. ذنب السرحان . صبح نخستین . دم گرگ . (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به ذیل فجر شود.
واژگان قرآن
فجر کاذب: «فجر کاذب» همان سپیدى طولانى است که در آسمان ظاهر مى شود، و آن را به دم روباه تشبیه مى کنند که نقطه باریک آن در طرف افق است، و قاعده مخروط آن، در وسط آسمان.(6)