فجاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فجاج . [ ف ِ] (ع اِ) ج ِ فج ّ. (منتهی الارب ). رجوع به فج ّ شود.
فجاج . [ ف ُ ] (ع اِ) راه فراخ میان دو کوه . (منتهی الارب ). راه فراخ آشکار میان دو کوه . (اقرب الموارد). فَج ّ. رجوع به فج شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فجاج . [ ف ِ] (ع اِ) ج ِ فج ّ. (منتهی الارب ). رجوع به فج ّ شود.
فجاج . [ ف ُ ] (ع اِ) راه فراخ میان دو کوه . (منتهی الارب ). راه فراخ آشکار میان دو کوه . (اقرب الموارد). فَج ّ. رجوع به فج شود.