فثح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فثح . [ ف َ ث ِ ] (ع اِ) هزارخانه ٔ شکنبه . ج، افثاح . (منتهی الارب ). فحث . (اقرب الموارد). ◄ مازی است گران و کلان که به انبان ماند. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فثح . [ ف َ ث ِ ] (ع اِ) هزارخانه ٔ شکنبه . ج، افثاح . (منتهی الارب ). فحث . (اقرب الموارد). ◄ مازی است گران و کلان که به انبان ماند. (منتهی الارب ).