فتیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فُ دَ) (مص ل.) افتادن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فُ دَ) (مص ل.) افتادن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتیدن . [ ف ُ / ف ِ دَ ] (مص ) فتادن . افتادن : از شهر تو رفتیم و تو را سیر ندیدیم وز شاخ درخت تو چنین خام فتیدیم . مولوی (دیوان شمس ).