فتیة

فتیة. [ ف ِت ْ ی َ ] (ع اِ) ج ِ فتی .(اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به فَتی ̍ شود.

فتیة. [ ف َ تی ی َ ] (ع ص ) مؤنث فَتّی . ج، فِتاء، افتاء. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).

نام فارسی