فتو
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فُ تُ) [ انگ. ] (اِ.)<BR>۱- عکاس.<BR>۲- کارگاه عکاسی.<BR>۳- استودیو، عکاسخانه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فُ تُ) [ انگ. ] (اِ.) ۱- عکاس. ۲- کارگاه عکاسی. ۳- استودیو، عکاسخانه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتو. [ ف ُ ت ُوو] (ع اِ) ج ِ فتی . (منتهی الارب ). رجوع به فتی شود.
فتو. [ ف َ ت َ ] (ص ) عربده جوی و مغرور. بصورت فنو هم آمده است . (برهان ). رجوع به فنو و فنودن شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
نگاره، نگار